Best Joomla Template by Web Design

Leven in een appartement

Category: Addie in Mongolië

Het leven in appartement in Ulaanbaatar:
Omdat ik voor langere tijd voor mijn werk in Ulaanbaatar moet zijn, huur ik regelmatig een appartement in het centrum van de stad. Dat is goedkoper, maar ook huiselijker dan een hotel.
De appartementen zijn gebouwd in de Stalin tijd. Jozef Stalin was de machtigste(en beruchtste) leider van de Sovetjet-Unie gedurende de periode 1928 tot zijn dood in 1953.
Er zijn in de gehele voormalige Sovjet-Unie miljoenen van zulke flats in de socialistisch-realistische architectuur gebouwd.


Stalin-flat:
Hier in Ulaanbaatar noemen wij deze appartementen Stalin-flats of Sovjetflats. De muren zijn gemaakt van een meter massief beton. Door de dubbele rij ramen valt bijna niet doorheen te kijken. De grote massieve stalen voordeur met drie dubbele sloten doet veel geboefte buiten vermoeden. Mijn Stalin-flat is een relatief grote flat van 75 m2, twee slaapkamers, een woonkamer(dient ook als slaapkamer) een leefkeuken en een douche/bad en toilet.


Stadsverwarming:
De stadsverwarming wordt op 15 september centraal voor de gehele stad aangezet en je flat is meteen een sauna. Ramen open en dicht is de enige manier om de temperatuur enigszins te regelen. De stadsverwarming wordt op 15 april weer uitgezet(brrrr..). 


Opgevouwen toiletpapiertjes
Koud en warm water voor de kranen wordt ook in voorzien, via een ander leidingennet(´s zomers wil je immers ook warm douchen). De massief gietijzeren rioleringsbuizen maken niet alleen bijzonder vreemde geluiden, maar zijn ook te klein. toiletpapier doorspoelen wordt sterk afgeraden! Hoe dan?… ja, ja opvouwen en in het plastic vuilnisemmer deponeren, Getver..!! 


Stroom:
De stroom is ook wel zoiets, overal in het huis zijn gaatjes in de muur gehakt of houten luikjes gemaakt waarachter zwartgeblakerde stroomdraadjes schuilgaan. Nooit in gaatjes pulken dus… De stroom valt gemiddeld 2 x per week uit, variërend van 2 tot 6 uur. Meestal een heel stadsblok tegelijk. Je dient dus altijd kaarsen en lucifers bij de hand te hebben. Ik woon op de negende verdieping samen met nog twee stalen voordeuren/buren. Samen met mijn directe buurman hebben we ook nog een halletje met weer een stalen deur. Wij zullen hier niet gekidnapt worden.. 


Het Sovjetliftje:
In de voormalige Sovjet-Unie tref je alleen liften aan in gebouwen hoger dan 5 verdiepingen! Het standaard sovjetliftje is 70 x 70 cm. Miljoenen zijn er van gemaakt. Geplet tegen de zijwanden, passen er twee volwassenen zonder bagage net in. Het is een mechanische lift, het is niet meer dan een grote katrol die een stalen kabel op en afrolt. De volledig versleten bakelieten knoppen zijn ook mechanisch en geven een harde klik als je er op duwt. Vrijwel meteen zet de lift zich met een geweldige klap in beweging. Het schudt, kraakt, schuurt, botst en maakt bijzonder vreemde geluiden, maar… je komt zonder vermoeienissen boven!


De lift-oppas-dame:
De lift-oppas-dame woont in een klein hokje, zo groot als een tweepersoonsbed onderaan de liftschacht. Zij ziet er op toe dat de lift goed functioneert en bevrijdt mensen die halverwege zijn blijven steken. Hier kan wel enige tijd over heengaan, want de lift-oppas-dame verlaat haar stinkende hokje niet nadat ze haar maaltijd beëindigd heeft. Haar enig stuk gereedschap is een zware ijzeren pen met een haak eraan waarmee ze en ontspoorde liftkabel weer op het katrol dringt. De lift-oppas-dame gaat om 22.00 uur slapen en zet de lift tot de volgende ochtend 07.00 uur gewoon uit! 18 trappen omhoog lopen! Getver …. Ik moet jullie een klein geheimpje vertellen. Heel soms heb ik echt geen zin om te lopen en klop ik haar wakker, voor Tugrik 1000 (€ 0,50) is ze bereid met haar ijzeren pen de lift even aan te zetten, hihi…


Vuilnis:
Er is een vuilnisstortkoker naast de lift, vuilnis hoor je echter vóór de stortkoker te zetten want de liftoppas doorzoekt eerst alle vuilnis op bruikbaarheden en waardevolle spullen. Ook flessen, zowel plastic als glazen, want deze zijn als massa geld waard. Ik heb nog nooit iets in de koker horen vallen, alles wordt hergebruikt en er komt geen vuilnisman aan te pas!