Best Joomla Template by Web Design

Muziek

Category: Kunst
Morin KhurWat doe je als je dagenlang op je paard met je kudde over de steppe trekt? Dan ga je zingen. Onder alle volken die als (semi-)nomade of veedrijver over de steppe, de pampa of de prairie trekken is een lange zangtraditie ontstaan. Ook bij de Mongolen zijn het liederen die een romantische ode aan de natuur onder woorden brengen. De nomade bezingt niet alleen de schoonheid van zijn land, maar zingt ook zijn dieren toe. Geef me goed vlees en goede melk, zorg voor de veiligheid van je mededier, leer je jongen hoe ze moeten overleven in een wereld vol gevaren.
De nomade te paard zingt zonder begeleiding, maar ’s avonds in of voor zijn tent (ger) komen een of meer instrumenten tevoorschijn. De Mongolen maken voornamelijk gebruik van snaarinstrumenten, in mindere mate van blaasinstrumenten. Het opvallendst is de paardenhoofdvedel (morin khuur), een tweesnarig instrument dat als een cello bespeeld wordt en waarvan het bovenste uiteinde is gesneden in de vorm van een paardenhoofd. De legende wil dat een getrouwde man verliefd werd op een dame die ver weg in een ander kamp woonde. Zij schonk hem een toverpaard dat zo hard kon lopen dat de man haar elke nacht kon bezoeken en voor zonsopgang weer thuis kon zijn (wat je al niet over hebt voor je geliefde). Zijn vrouw kwam er na drie jaar achter en liet het paard doden, waarna de man uit de beenderen een viool sneed met de vorm van een paardenhoofd als herinnering aan zijn  snelle viervoeter en zijn nachtelijke escapades.

Read more...

Podiumkunsten

Category: Kunst
Danzan RavjaaDe uitzonderlijk getalenteerde Danzan Ravjaa is de ‘heilige’ van de moderne Mongoolse theaterkunsten. In de loop van de 1820 jaren organiseerde Ravjaa een theatergroep gebaseerd op opera’s in Chinese stijl en Tibetaanse drama’s die hij had gezien tijdens zijn studie in de binnenlanden van Mongolië.
Zijn grootst behaalde succes was de productie van Saran Khookhoo Namtar (Verhaal van de maan Cuckoo), een oud Tibetaans stuk dat het moeilijke leven beschrijft van een prins die verraden is door zijn beste vriend. De theatergroep heeft het stuk gespeeld in diverse kloosters in de Gobi en het stuk werd zelfs nog doorgespeeld na de dood van Danzan Ravjaa in 1920.
De Russen brachten het Europese theater en ballet naar Mongolië in de jaren ’20, en in elk dorp werd een theater gebouwd voor de stukken die opgevoerd werden. Ballet werd een populaire vorm van dansen, net als de wals, terwijl Mongolië zelf ook een traditionele manier van dansen had (bujig). Deze vorm van dansen is voor de dansers vooral veel verschillende kanten op buigen en springen op de maat en de klanken van de muziek. Voorstellingen van theater, ballet en opera worden frequent in de hoofdstad van Mongolië, Ulaan Baatar gehouden in het Ulaan Baatar’s Opera House and Drama Theater. Buiten deze stad worden bijna geen voorstellingen gegeven van deze vorm van podiumkunsten. Als u een keer in Ulaan Baatar bent en u wilt een voorstelling bijwonen, is het slimste om rond te vragen welke stukken er worden gespeeld omdat er weinig tot niets aan adverteren wordt gedaan voor de voorstellingen.