Best Joomla Template by Web Design

Post en telecommunicatie

Post
De Mongoolse posterijen werken niet meer zo snel en zo efficiënt als in de tijden van de grote khans. Een uitstekend net van koeriersdiensten te paard zorgde ervoor dat berichten in recordtijd hun bestemming bereikten, ondanks de enorme uitgestrektheid van het Mongoolse rijk. Daar staat natuurlijk tegenover dat er nu heel wat meer poststukken moeten worden verwerkt dan destijds. Reken op minstens twee weken voordat uw ansichtkaart het thuisfront bereikt. Op straat vindt u geen brievenbussen; u geeft uw post af aan de balie van het hotel of aan het hoofdpostkantoor (in Ulaanbaatar aan het Sükhbaatar Square).
In omgekeerde richting komt er nog een probleem bij. In de steden kent men natuurlijk gewone adressen, zonder postcode. Maar op de uitgestrekte steppen, waar nomaden in tenten leven, soms bij elkaar, soms op grote onderlinge afstand, is geen sprake van een echt postadres. ‘Tent nummer zoveel ergens in de buurt van ..’  is geen optie. Post wordt in zulke gevallen bewaard op het dichtstbijzijnde postagentschap. Als u iemand belooft een afdrukje te sturen van een door u gemaakte foto, laat de betreffende persoon dan even zijn of haar naam en postadres (in Cyrillisch schrift!) op een briefje schrijven.
De huidige posttarieven zijn Ŧ550 voor een brief naar Nederland, Ŧ 400 voor een ansichtkaart, Ŧ 2000 voor een aangetekend stuk en Ŧ 5000 voor een expresbrief.
Voor de filatelisten is er een ruim aanbod aan mooie postzegels. U kunt ze kopen op het centrale postkantoor aan het Sükhbataarplein in Ulaanbaatar of op andere postkantoren elders in het land, soms ook aan de receptie in de grote hotels. Het adres van de filatelistische dienst is Mongolian Stamp Company, P.O. Box 794, Ulaanbaatar.

Telefoneren
Om met een Mongoolse abonnee te kunnen bellen, kiest u na de toegangscode 00 het landnummer 976, het provinciale kengetal zonder de 0 (11 voor Ulaanbaatar) en het abonneenummer. Grote kans dat het een mobiel nummer is, want na decennia geknoei met een haperend, niet geautomatiseerd telefoonnet is men ineens overgestapt op een goed werkend mobiel net.
Bellen vanuit Mongolië kan ook bijna alleen met een mobieltje, maar niet met uw Nederlandse simkaart. U koopt een prepaid kaart van Mobicom (www.mobicom.mn) of Skytel op een van de vele adressen (alweer bijna alleen in Ulaanbaatar) en vraagt de verkoper of hij of zij hem wil installeren en vooral afstellen op de Engelse tekst op het schermpje. En dan maar hopen dat u bereik hebt; in de grote steden is dat meestal wel het geval, maar daarbuiten niet. In dat geval moet u contact zoeken via een (dure) satelliettelefoon. Het toegangsnummer is gewoonlijk 001 (maar bij sommige belkaarten kan dat een langer nummer zijn), daarna kiest u het landnummer 31 voor Nederland, het netnummer zonder 0 en het abonneenummer. Denk wel even aan het enorme tijdsverschil!
Een opmerkelijk fenomeen is de ‘wandelende telefooncel’: op druk bezochte plaatsen (markten, festivals e.d.) ziet u mannen en vrouwen met onder hun arm een telefoontoestel met satellietaansluiting. Tegen betaling kunnen passanten hiervan gebruik maken. Gewone publieke telefooncellen zijn er vrijwel niet.

Alarmnummers
In geval van nood zult u een Mongool moeten aanschieten die als tolk kan fungeren, want de telefonisten spreken bijna allemaal alleen Mongools.
Politie           102
Brandweer    101
Ambulance    103

Internet
Voor communicatie via het internet geldt ongeveer hetzelfde. Binnen enkele jaren is een groot aantal internetcafés geopend, vooral in Ulaanbaatar. De snelheid van de verbinding laat vaak wat te wensen over, maar de kans dat u contact krijgt met het vaderland is aanzienlijk groter dan via het mobiele telefoonnet. De tarieven verschillen per locatie, maar liggen op een redelijk niveau. De landcode voor Mongolië is mn.

© Pausanias