Best Joomla Template by Web Design

Economie

Door het beëindigen van de financiële steun van de Sovjet Unie viel Mongolië in een langdurige recessie. Het bevond zich in een overgangsfase van een door de overheid gestuurde economie naar een meer westers economisch model. In 1997 werd er een groot privatiseringsprogramma ingezet. Hierdoor hoopte het land buitenlandse investeringen aan te trekken. Helaas gingen geprivatiseerde bedrijven door mismanagement failliet en nam de werkloosheid toe.
Door invoering van economische hervormingen zoals het stimuleren van een vrije markteconomie, loon- en prijsliberalisatie en hervormingen van de bank- en energiesector herstelde de economie zich in zekere mate. Maar een aantal crisissen zoals de financiële crisis in Azië in 1997 en de economische crisis in Rusland in 1998 beperkten deze hervormingen. 
Er is wel sprake geweest van een beperkte groei in de agrarische sector. Totdat in 1999 en 2000 Mongolië getroffen werd door zeer strenge winters en lange periodes van droogte. Dit resulteerde in slechte oogsten en sterfte van vee. Hierna is Mongolië niet meer in staat geweest zelfstandig, zonder hulp van importgoederen, de bevolking van voedsel te voorzien.
In het algemeen ziet de economie er niet rooskleurig uit. Door de economische teruggang dreigt de infrastructuur van Mongolië op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, water en sanitaire voorzieningen terug te vallen. De binnenlandse afzetmarkt is klein en de gebrekkige infrastructuur en transportmogelijkheden vormen een belemmering voor de productie voor buitenlandse landen.
Volgens cijfers van de Wereldbank telt Mongolië 29.900 geregistreerde werklozen (december 2007). Dit is 9,1% minder dan in 2006. In Mongolië is er een werkloosheid van 3% (CIA The World Factbook). Bij dit percentage moeten vraagtekens geplaatst worden, omdat er veel niet-geregistreerde werklozen zijn. Een onderzoek bij de NSO (Mongoolse Centraal Bureau van Statistiek) wees uit dat er 50.000 banen gecreëerd zijn in 2007. Er wordt echter niet vermeld of deze ook daadwerkelijk vervuld zijn.
De relatief open economie van Mongolië is voornamelijk gebaseerd op landbouw en mijnbouw. Volgens cijfers van de Wereldbank is echter de sector veeteelt (schapenvacht en paardenfokkerij) en diensten het meest gestegen het afgelopen jaar met 15%, terwijl de mijnbouw maar met 1,7% gestegen is. Toch investeren de meeste buitenlandse investeerders in de mijnbouw (46%²). Mongolië heeft een rijke bodemschat die bestaat uit koper, goud en uranium. Deze bodemschatten worden geëxporteerd, maar het land is erg gevoelig voor de prijzen van koper.